Alweer die 'duivelse' esthetica
Alweer die 'duivelse' esthetica
De laatste weken achtervolgt het vraagstuk van de esthetica me. Het is goed dat de vanzelfsprekendheid eruit loopt. Eerst door Levinas, nu weer door Asger Jorn. Ook Jorn kwam ik de afgelopen weken al een paar keer tegen; in de benedenzaal van het Cobramuseum hingen twee schilderijtjes die allebei gelijk opgingen met de grote jazz-doeken boven van Appel. ik zag er diezelfde ongelofelijke associatie-vrijheid in. En bovendien, ze zijn intiemer dan de doeken van Appel, hebben in onderwerp vaak meer gerichtheid. Die combinatie is uniek, misschien verworven door zijn vele overschilderingen die hij heeft gemaakt van andere schilderijen?
Gisteren kwam ik dus bij oude vriend Paul Werner een boek over Jorn in de boekenkast tegen. En leende het boek, op zoek naar citaten om op Wikiquote te plaatsen: de kunst van binnen-uit. De werken van Jorn troffen me diep. Bijvoorbeeld een advies van Jorn aan Alechinsky: Asger Jorn aan Alechinsky: Als je iets toevoegt aan een schilderij, doe het dan nooit vanuit esthetische redenen. Doe het alleen vanuit redenen van expressie. Alechinsky: Een advies dat zich voor mij wel honderden keren heeft bewezen op te gaan.